Sucker Punch (2011)

Το Sucker Punch είναι μια επική ταινία δράσης και φαντασίας που μας μεταφέρει στη ζωηρή φαντασία της Babydoll (Emily Browning) που προσπαθεί να δραπετεύσει από την σκοτεινή πραγματικότητα της. Είναι ελεύθερη να πάει όπου θέλει με την φαντασία της και οι απίστευτες περιπέτειες της κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Αποφασισμένη να ελευθερωθεί από το ψυχιατρείο που είναι κρατούμενη παρά την θέληση της πείθει τέσσερα άλλα κορίτσια την Sweet Pea (Abbie Cornish), την αδερφή της Rocket (Jena Malone), την μελαχρινή Blondie (Vanessa Hudgens) και την Amber (Jamie Chung) να συνεργαστούν και να δραπετεύσουν μαζί πριν την μέρα που ο  High Roller (Jon Hamm) θα έρθει για αυτήν. Με αρχηγό την Babydoll τα κορίτσια στον φανταστικό αυτό steampunk – like κόσμο παλεύουν ενάντια σε  granite samurais, τεράστια ερπετά, ζόμπι στρατιώτες, mechas, zeppelin δράκους και orcs με την βοήθεια του σοφού καθοδηγητή τους, Scott Glenn. Θα καταφέρουν όμως να ελευθερωθούν;

Η ταινία δεν έχει δομή και καθόλου αναπτυγμένους χαρακτήρες. Στην αρχή δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου διάλογος και είναι σαν να βλέπεις ένα καλό γυρισμένο μουσικό video, μετά είναι λες και μπαίνεις στο Shutter Island και εκεί που λες ότι «ωραία εδώ είμαστε!» ξαφνικά είναι λες και είσαι μέσα σε ένα video-game και αυτό επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά! 

Το Sucker Punch έχει απίστευτα όμορφη εικόνα, έξυπνα tricks με την κάμερα, και μαγευτικό CGI animation. Ναι, έχει ωραίες μάχες, retro σκηνικά, cool χαρακτήρες με όπλα και katana και κοντές σχολικές στολές, τέλειες «πολεμικές» χορογραφίες και θηλυκά κουστούμια άλλα του λείπει η πλοκή και το ενδιαφέρον. 

Είναι συνεχώς επαναλαμβανόμενο, δεν σου δίνει λόγο να νοιαστείς για τους χαρακτήρες, δεν τους αναπτύσσει, οι πράξεις τους δεν έχουν κανένα νόημα και ούτε εξηγά γιατί κάνουν ότι κάνουν και τι συνέπειες (αν υπαρχουν) θα έχουν οι ήρωες αν αποτύχουν και γενικά κουράζει πολύ. 

Δυστυχώς η απόπειρα του σκηνοθέτη Zack Snyder (300) σαν σεναριογράφος δεν πήγε πολύ καλά. Κανείς δεν αμφισβητεί πως σκηνοθετικά αυτό που κάνει είναι υπέροχο, αλλά σεναριακά άπλα πιστεύω, πως το είδε κάπως εγωιστικά και έγραψε κάτι που να μπορεί μέσω αυτού να δείξει όσο πιο πολύ μπορεί τις σκηνοθετικές του ικανότητες. Και ίσως να κατάφερε να κάνει μια από τις πιο soul-less, cool ταινίες των τελευταίων ετών.

Τελικά για μια ταινία με δράκους, ζόμπι , σαμουράι και teenage κορίτσια με σπαθιά και λιγοστά ρούχα ήταν surprisingly βαρετή. Το αν θα την δείτε ή όχι το αφήνω πάνω σας.